Recenzja: Angelika Kuźniak „Papusza”

„Papusza” Angeliki Kuźniak” to biografia Bronisławy Wajs, cyganki którą odkrył żołnierz AK Jerzy Ficowski a na piedestał wyniósł Julian Tuwim. Papusza, pseudonim pod jakim pisała Bronisławy Wajs oznacza cygańsku lalkę. Popularność, który przyniósł jej rozgłos był dla niej też przekleństwem. Posądzono ją o zdradę plemiennego kodeksu i skazano na ostracyzm. Odbiło się to głęboko na jej zdrowiu a przede wszystkim psychice. Gdy zmarła w 1987 roku została pochowana z dala od cygańskich mogił.

papusza-ksiazkaAutorka „Papuszy” dotarła do bezcennego źródła nieznanych dotychczas materiałów archiwalnych, które rzucają nowe światło na życie i losy legendarnej cygańskiej poetki. Jednakże odnaleziony pamiętnik Papuszy a także korespondencja z Jerzym Ficowski i Julianem Tuwimem pokazuje realia życia Cyganów w Polsce: wędrówki z taborami, przymusowe osiedlanie, nieufność do narodu romskiego. Nade wszystkim pokazują one przywiązanie autorki do wolności i przyrody, a także życie zgodne z wyznaczanym przez świat przyrody rytmem, zgodnym ze zmieniającymi się porami roku.

Brak przywiązania do poczucia czasu sprawia, że w biografii Bronisławy Wajs jest wiele niewidomych, choćby data jej urodzenia może to być zarówno sierpień 1908 roku jak i maj 1910 roku. Jest to niewątpliwie postać niezwykła kobieta o niezwykłym talencie i urodzie, której przyszło żyć w bardzo trudnych czasach i mierzyć się ze sprawami których nie dawała rady udźwignąć. Choroba psychiczna która pogłębiała się przez ostracyzm wspólnoty, śmierć męża później odejście syna a także przymusowy osiadły tryb życia, do którego cyganów zmusiła władza komunistyczna wydaje się, pokazują że życie poetki to pasmo ciągłych cierpień.

Książka „Papusza” Angeliki Kuźniak jest głębokim studium wyjątkowej i utalentowanej osoby. Jest to pokazanie życia wybitnej cygańskiej poetki, której życie nie oszczędzało. Przede wszystkim jest to książka o miłości do słowa oraz wszystkiego co cygańskie. Angelika Kuźniak stara się być tłem dla swojej bohaterki, kronikarzem, który pokazuje nieznane życie cygańskiej poetki.

ocena redakcji

3 odpowiedzi to “Recenzja: Angelika Kuźniak „Papusza””

  1. Klara
    25 października 2013 dnia 22:39 #

    Postać Papuszy fascynuje mnie już od wielu lat, więc tym chętniej zdecyduję się na książkę opowiadającą o jej życiu. Bardzo żałuję, że Papusza nie jest znana w naszym kraju, a już na pewno nie jest znana w takim stopniu, jak na to zasługuje. Dobrze, że chociaż wychodzą pozycje bibliograficzne na jej temat..

  2. bożek
    31 października 2013 dnia 22:13 #

    Poezja Papuszy jest wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju. Każdy może się w niej przejrzeć, jak w lustrze, poetka bierze na warsztat najważniejsze ludzkie wartości i przedstawia je ze swojego punktu widzenia. Warto poświęcić chociaż chwilę czasu, aby zaznajomić się z fragmentami jej twórczości.

  3. Andrzej
    10 listopada 2013 dnia 12:19 #

    Moim zdaniem, Papusza to jedna z najbardziej intrygujących poetek, której wiersze wciąż skrywają w sobie wiele niedomówień. Bardzo chętnie dowiem się nieco o jej życiu, ponieważ do tej pory znałem ją tylko i wyłącznie przez pryzmat jej poezji. Mam nadzieję, że autorka powyższej pozycji dokładnie opisała jej życie.

Zostaw komentarz