Recenzja: Wiesław Myśliwski „Ostatnie rozdanie”

Książkę Wiesława Myśliwskiego określa się mianem powieści totalnej. „Ostatnie rozdanie” przywraca bowiem wiarę w wartość i sens prawdziwej literatury polskiej. Powieść Wiesława Myśliwskiego wynika z wewnętrznej głębokiej potrzeby wyrażenia oraz poznania prawdy o ludzkim losie i jego przeznaczeniu. Codzienna przemijalności, pamięci, miłości oraz wiara sensie istnienia.

Myśliwski "Ostatnie rozdanie"Fabuła powieści „Ostatnie rozdanie” oparta jest na jednym koncepcie. Oto anonimowy bohater, dojrzały prawdopodobnie starszy mężczyzna przegląda swój stary, opasły i rozpadający się ze starości notes. Właśnie w nim przez całe dotychczasowe życie zapisywał nazwiska, imiona oraz adresy ludzi z którymi było mu dane się spotkać. Personalia osób umieszczone w starym notesie, którego pomimo najszczerszych chęci nie daje się uporządkować, można odczytać jako metaforę życia.

Niejednolita fabuła to labirynt wspomnień i snów, które przeplatają się z teraźniejszością oraz przeszłością znaną z cytatów listów od ukochanej osoby. Historia rządzi się regułami pamięci ludzkiej w której co rusz pojawia się jakieś znane wcześniej czytelnikowi nazwisko które później znika w odmętach powieści. Poruszając się po kartkach notesu bohater stara się oddzielić żywych od umarłych i trafia na wewnętrzny opór. Bo co z tego, że właściciel nazwiska już nie żyje skoro i nadal tkwi w pamięci. Tak wygląda egzystencja wciąż kurczącej się wspólnoty żywych, którzy dzielą swoją przestrzeń ze zmarłymi.

Powieść Wiesława Myśliwskiego „Ostatnie rozdanie” to studium przypadku ludzkiej egzystencji, którą tak naprawdę można przypisać także sobie. Można określić tą książkę jako powieść totalną która dotyka do głębi tajemnicę bytu. Książka zachęca do myślenia i analizy, natomiast nie moralizuje ani nie ocenia. Pokazana jest w niej proza życia ze wszystkimi jasnymi oraz ciemnymi odcieniami. Jest to wielowymiarowa i filozoficzna powieść, której tematem jest przede wszystkim człowiek oraz jego los, zawieszony gdzieś pomiędzy koniecznością a przypadkiem.

ocena redakcji

3 odpowiedzi to “Recenzja: Wiesław Myśliwski „Ostatnie rozdanie””

  1. Anka34
    10 października 2013 dnia 12:00 #

    Takie książki mogłabym czytać i czytać bez końca – szkoda, że jest ich tak mało w polskiej literaturze. Wiesław Myśliwski stworzył powieść, która dociera do każdego czytelnika, zmuszając do refleksji. Warto czasem zatrzymać się nad dobrą książką, aby nieco inaczej spojrzeć na swoje dotychczasowe życie…

  2. Tomek
    16 października 2013 dnia 20:55 #

    Ludzka egzystencja jest przedmiotem wielu powieści, ale literackie rozprawienie się z tym problemem nie zawsze się udaje. Wiesław Myśliwski doskonale poradził sobie z konfrontacją z życiem człowieka. „Ostatnie rozdanie” powinien przeczytać każdy z nas, aby zastanowić się nad istotą ludzkiej egzystencji.

  3. wac
    10 listopada 2013 dnia 15:58 #

    Na ogół nie sięgam po refleksyjne książki, bo tak zwana ambitna literatura po prostu mnie męczy. Ta książka jednak jakoś tak trafiła do moich rąk i nie mogłem się od niej oderwać. Nie żałuję, że ją przeczytałem, naprawdę jest to bardzo wartościowa pozycja. Zresztą, wydaje mi się, że już samo nazwisko autora mówi za siebie.

Zostaw komentarz